Uw contactpersoon: Daniela Schmitz Coolini
+49 173 9243662

Referenties

Uw partner

LocatorYour partner

Daniela Schmitz Coolini
+49 173 9243662
daniela.schmitz@bemermail.com

Vasculaire therapie als onderdeel van een zelfhulpprogramma bij een burn-out

Burnout

De fysische vasculaire therapie BEMER stimuleert de pompende beweging van de kleinste bloedvaten door middel van elektromagnetische signalen. De bloedsomloop in de microcirculatie kan zo weer op een normaal niveau teruggebracht worden. In dat geval hebben de lichaamscellen weer de beschikking over voedingsstoffen en zijn ze in staat hun taken uit te voeren. Fysische vasculaire therapie BEMER ondersteunt de lichaamseigen preventiemechanismen en het zelfherstellend vermogen. De therapie kan als aanvullende behandeling toegepast worden voor bijvoorbeeld:

  • een betere aanvoer van zuurstof en voedingsstoffen naar organen en weefsel met een beter herstellend vermogen tot gevolg
  • de ondersteuning van het immuunsysteem
  • betere lichamelijke prestaties
  • betere mentale prestaties
  • de aanmaak van lichamelijke en geestelijke reserves

De therapie stimuleert de bloedsomloop in de kleinste bloedvaten en ondersteunt het lichaam zo bij het uitvoeren van de belangrijkste taken, bijvoorbeeld bij het herstel na een inspanning, tijdens de slaap en bij de aanmaak van lichamelijke en geestelijke reserves. Dit is een aanzienlijke bijdrage in het kader van een zelfhulpprogramma bij een burn-out.

Zorg dat u op de hoogte bent

Uw contactgegevens

Over burn-out

Wordt het dagelijks leven u weleens te veel? Op weg naar een burn-out

Volgens een recent OESO-onderzoek zouden Duitsers behoorlijk gelukkig moeten zijn. Het is Duitsland namelijk nog nooit zo goed gegaan als vandaag de dag. Terwijl veel landen te maken hebben met een of meerdere crises en kampen met een recordwerkloosheid, hebben meer dan 42 miljoen Duitsers een baan. Een absoluut record. Niet alleen is het aantal werkzame personen toegenomen, het gemiddelde inkomen ligt ook hoger. Terwijl in de gehele eurozone het inkomen van huishouders, gecorrigeerd voor inflatie, tussen 2007 en 2013 met circa twee procent is gedaald, is het inkomen in Duitsland met ongeveer vier procent gestegen. De studie vermeldt echter niet de prijs, die veel mensen hiervoor betaald hebben. Veel werknemers hebben te maken met tijdgebrek, korte deadlines en hoge verwachtingen. Dit valt op te maken uit het „Stressreport Deutschland 2012” van het Duitse Bundesanstalt für Arbeitsschutz und Arbeitsmedizin (BAuA). Bijna 18.000 werknemers werden voor de studie gevraagd naar psychische eisen, belasting en de gevolgen van stress tijdens hun dagelijkse werkzaamheden. De helft van de Duitsers ervaart een hoge tijdsdruk op het werk en is van mening dat er te veel taken tegelijkertijd uitgevoerd moeten worden. 20 procent van de ondervraagden voelde zich volledig overspoeld met werk. Talloze mensen lijken iedere dag te maken te hebben met faalangst, perfectionisme en overprikkeling. Maar wat, wanneer stress het dagelijks leven steeds vaker bepaalt en het niet meer mogelijk is om te ontsnappen uit het raderwerk van mentale, psychische en lichamelijke spanning? Dan ligt een burn-out op de loer. Met name in het geïndustrialiseerde Westen is de burn-out een vaak voorkomend fenomeen. Het aantal mensen met een burn-out neemt halsoverkop toe. Ze voelen zich uitgeblust en kunnen de voortdurende stress en druk op het werk niet meer aan. Maar het zou niet correct zijn, een burn-out uitsluitend in verband te brengen met de arbeidsomstandigheden. Nieuwe studies tonen aan dat niet alleen werkzame mensen te maken hebben met burn-outverschijnselen. Niet alleen stress op het werk, maar ook persoonlijke omstandigheden kunnen verantwoordelijk zijn voor een burn-out.

Wat is een burn-out?

Het begrip “burn-out” werd voor het eerst gebruikt door de Amerikaanse psychotherapeut Herbert Freudenberger. Hij omschreef daarmee zijn eigen toestand in de jaren 70, nadat hij langere tijd zijn eigen grenzen te buiten was gegaan. Hij voelde zich uitgeblust, overbelast en totaal uitgeput. De term “burn-out” betekent zo veel als “uitgebrand”. Een burn-out is tenslotte een staat van lichamelijke en emotionele uitputting. Veel mensen die aan een burn-out lijden hebben te maken met slapeloosheid, aanhoudende vermoeidheid en een zwak gestel. Een en ander gaat vergezeld met een extreme en permanente tijds- en prestatiedruk en het onvermogen om zaken in de vrije tijd los te laten. Vaak speelt daarnaast het gevoel onvoldoende gewaardeerd te worden voor de geleverde prestaties. Uiteindelijk is er sprake van een lagere kwaliteit van leven en hebben patiënten ook minder plezier in het leven. Het gevaar van een burn-out schuilt hem in het feit dat de symptomen zich aanvankelijk gedurende een langere tijd haast onopgemerkt ontwikkelen. Een burn-out is er niet opeens, maar ontwikkelt zich via een langzaam verlopend proces dat gekenmerkt wordt door verschillende fases.

Verschillende fases van een burn-out

Wetenschappers hebben een classificatie gemaakt van de verschillende fases van een burn-out, compleet met omschrijvingen. De hierboven reeds vermelde Amerikaanse psychotherapeut Herbert Freudenberger heeft het verloop van een burn-out beschreven als een cyclus van twaalf stappen. Een hele reeks andere psychologen, burn-outexperts, therapeuten en artsen delen de verschillende stadia ieder op geheel eigen wijze in. Dit heeft mogelijk te maken met het feit dat de verschillende fases in de praktijk lastig van elkaar te onderscheiden zijn of juist in elkaar overlopen. Zo kunnen mensen met een burn-out zich bijvoorbeeld in verschillende fases tegelijkertijd bevinden. Daar komt bij dat het burn-outsyndroom volgens de ICD (internationale classificatie van ziekten en aanverwante gezondheidsproblemen) niet beschouwd wordt als een op zichzelf staande aandoening of ziekte, maar eerder gezien wordt als een probleem dat optreedt bij mensen die moeite hebben om te gaan met de vele uitdagingen van het leven. Bovendien is de scheidslijn tussen burn-outverschijnselen en een depressie niet altijd duidelijk te herkennen. Onderstaande indeling van de verschillende fases maakt geen aanspraak om de waarheid in pacht te hebben, maar voorziet slechts in een typische indeling: Eerste fase van een burn-out: Het gevoel onmisbaar te zijn, gevoel van tijdsgebrek, aan de kant schuiven van eigen behoeften, hyperactiviteit. De eerste tekenen van vermoeidheid en uitputting beginnen zich te vertonen. Tweede burn-outfase: Gevoel van gebrek aan erkenning, gevoel van ontgoocheling, hoger verzuim, werkzaamheden volgens voorschrift uitvoeren, uitstel van activiteiten tijdens de vrije tijd. Derde fase van een burn-out: Emotionele achteruitgang, stemmingswisselingen, prikkelbaarheid, schuldgevoelens, leeg gevoel, nauwelijks interesse om iets te ondernemen in de vrije tijd, achteruitgang van het sociale leven, gevoel van eenzaamheid. Vierde fase van een burn-out: Eerste psychosomatische klachten zoals slaapstoornissen, gespannen of stijve spieren, verzwakt immuunsysteem en hoofdpijn. Vaak treden er ook veranderingen op in de eetgewoonten, is er sprake van een hoger risico op alcohol- en drugsmisbruik, hogere consumptie van genotsmiddelen als tabak, koffie enz. Vijfde fase van een burn-out: Negatieve levensinstelling, weinig perspectief, hopeloosheid, zinloosheid, vertwijfeling, suïcidale neigingen.

Wat te doen bij een burn-out?

Er bestaat helaas geen standaardtherapie om een burn-out te behandelen en een patiënt weer gezond te maken. De reden hiervoor is dat een burn-out altijd een persoonlijke reactie is op de negatieve omstandigheden op het werk (en eventueel in het privéleven). Mensen met een burn-out krijgen een reeks van therapieën aangeboden, zoals gesprekstherapie, een cursus omgaan met conflicten, cognitieve gedragstraining, een cursus tijdmanagement enz. In een gevorderd stadium is het echter raadzaam een specialist te raadplegen en kan een ziekenhuisopname noodzakelijk zijn. Wanneer de lichamelijke en geestelijke uitputting zich nog niet in een al te vergevorderd stadium bevindt, zijn mensen over het algemeen nog in staat zichzelf bij te sturen en weer de baas te worden over hun eigen lichaam. Twee zaken die hier samen tegen het licht gehouden moeten worden zijn de verwachtingen en eisen aan de eigen persoon. Daarnaast kan het zeer nuttig zijn om onrealistische verwachtingen te herkennen en uit het hoofd te zetten. Mensen ontdekken daarbij vaak dat het zinvol is om op zoek te gaan naar ander werk. Wanneer dat niet realistisch is, is voldoende vrije tijd absoluut een voorwaarde. Maar het is in ieder geval noodzakelijk om terug te keren naar een gezonde en adequate levensstijl. Daarnaast is het belangrijk om te streven naar een lichamelijk en psychisch evenwicht. Wanneer de eerder vermelde psychosomatische klachten als slaapstoornissen, gespannen of stijve spieren, een verzwakt immuunsysteem en hoofdpijn al aanwezig zijn, kan het probleem al te groot zijn. Op de vraag “Wat te doen bij een burn-out?” zou het antwoord minder vaak de mogelijkheid van een therapie moeten uitsluiten. Uiteindelijk draait het erom, het zelfgenezend vermogen van het lichaam te activeren en te ondersteunen. Het immuunsysteem van het lichaam is een complex netwerk dat in staat is ongeveer 90 procent van alle infecties en andere aanvallen op de gezondheid af te slaan met behulp van een geavanceerd afweersysteem. Onderdeel van dit gecompliceerde afweermechanisme zijn de leukocyten of witte bloedcellen. Ze komen in vrijwel het gehele lichaam voor en worden in het geval van een infectie of andere aanval op de gezondheid aangestuurd door informatie-eiwitten of andere boodschappers. Het immuunsysteem zelf kan echter ook aangetast worden. Net als bijvoorbeeld alcohol, drugs, te weinig slaap en te veel stress hebben ook ziektes en infecties gevolgen voor het immuunsysteem. Ook een goede nachtrust maakt deel uit van het zelfgenezend vermogen het lichaam. Wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat tijdens de nachtrust het bloed in het lichaam herverdeeld wordt. De immunologische processen tijdens de nachtrust blijken van veel grotere invloed te zijn dan tot nu toe werd aangenomen. De fysische vasculaire therapie BEMER is een veelbelovende therapie om het zelfgenezend vermogen van het lichaam te mobiliseren.